ائمه‌اند عليهم السلام ، ومنافاتى ميانهء آنها نيست ، چه ممكن است كه همهء أئمة عليهم السّلام داخل باشند ودر آن أحاديث كه اقتصار شده بر چهار نفر باعتبار اين باشد كه در وقت نزول آيهء كريمه همين ايشان بودند ودر بعضي أحاديث وارد شده كه : سبب نزول آيهء كريمه اين بود كه مشركان گفتند در ميانهء خود كه آيا مىبينيد كه : محمد طلب كند بر آنچه فرا مىگيرد اجرى را ، پس نازل شد اين آيهء شريفه . ودر بعضي وارد شده كه : چون برگشت رسول خدا از حجة الوداع وآمد بمدينه آمدند نزد أو أنصار وگفتند : اى رسول خدا بدرستى كه خدا جلّ ذكره بتحقيق احسان كرده است بسوى ما ومشرّف گردانيده ما را بتو وبنزول تو ميانهء ما ، پس بتحقيق كه شاد كرده دوست ما را وخوار كرده « 1 » دشمن ما را ، وبتحقيق كه مىآيد نزد تو وارد شونده‌ها پس نمىيابى چيزى كه عطا كنى بايشان ، پس شماتت ميكند بتو دشمن ، پس دوست مىداريم ما كه بگيرى تو ثلث أموال ما را تا اين كه هر گاه وارد شوند بر تو وارد شونده‌ها از مكة ، بيابى آنچه را عطا كنى بايشان ، پس ردّ نفرمود آن حضرت در جواب ايشان سخنى وانتظار مىكشيد آنچه را بيايد أو را از جانب پروردگار أو ، پس فرود آمد بر أو جبرئيل وفرمود كه : بگو اين را ، وقبول نكرد أموال ايشان را ، پس گفتند منافقان كه : فرو نفرستاده خدا اين را بر محمد ونمىخواهد أو مگر اين كه بلند گرداند بازوى پسر عمّ خود را وبار كند بر ما أهل بيت خود را ، مىگويد ديروز : هر كه بودم من مولاي أو پس على مولاي اوست ، ومىگويد امروز : بگو طلب نميكنم از شما برين أجرى را مگر دوستى در نزديكان .

--> ( 1 ) شارح ( ره ) بخطّ خود در حاشية نوشته : « يا بر زمين انداخته ، يا رسوا كرده ، يا بر گردانيده ، يا شكسته ، منه » ودر ساير نسخ باضافهء : « رحمه اللّه » يا « أبقاه اللّه » .